Cienie lasu. Zepsuta krew. Tom 3

Cienie lasu. Zepsuta krew. Tom 3

Rokrocznie Aga „TUTU” Szymańska oferuje nam możliwość przeczytania kolejnej części swojej komiksowej serii „Cienie lasu”. Poznajemy losy Wirona Malachita, młodego i doświadczonego przez los adepta medycyny. Jego ścieżka przecina się z tajemniczą dziewczyną, która okazuje się demonem, tęsknicą zamieszkującą las w okolicach Wiekowego Dworu. Szymańska na kartach Cieni lasu przedstawia liczne perypetie głównych bohaterów, jak i bogaty, lokalny folklor oparty na licznych, rzeczywistych kulturach. Dzięki fabule recenzowanego dzieła odkrywamy kolejne tajemnice powiązane z Wironem, Laurą oraz licznymi postaciami pobocznymi, które jak się okazuje są częścią większego spisku. 

Komiks przedstawiający rozmowę dwóch kobiet w deszczowy dzień. Jedna z nich trzyma parasolkę, druga siedzi przy stole z filiżanką. W tle widać mury budynków oraz padający deszcz.

Kiedy czytałem pierwszy tom, nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że Aga „TUTU” Szymańska bardzo powoli zarysowuje nam świat, o którym chce nam opowiedzieć. Wszystko wydawało się małe, ciut ciasne z potencjałem na znacznie bardziej rozbudowaną sagę. Zmieniło się to wraz z kontynuacją, która równie powoli pozwala eksplorować lore „Cieni lasu”. A teraz zapomnijcie o tym, co powiedziałem, bo autorka odpina przysłowiowe wrotki i w Zepsutej krwi pokazuje, jak bogaty jest to świat i jak niebanalne ma na niego pomysły. Pojedyncze osoby stają się częścią większych grup, pojawiają się niezwykle charakterystyczne postaci oraz stwory drugoplanowe, a twórczyni nie pozwala nam złapać oddechu aż do ostatniej strony. 

Komiks w odcieniach szarości przedstawiający przerażające emocje postaci, które dyskutują o mordercy. Postać w tle wyraża niepokój i strach, a inne postacie krzyczą oskarżenia.

Charakterystyczny, kreskówkowy styl Agi „TUTU” Szymańskiej moim zdaniem idealnie pasuje do obrazowania czasów, w których rozgrywa się akcja jej dzieła. Czarno-białe kadry ogląda się niczym dawną animację o mangowym sznycie. To tworzy unikalny klimat lekkiej gotyckiej opowieści, która nie stroni od przemocy czy gorących scen seksu. Miłym dodatkiem są wszelkiego rodzaju ukryte ilustracje, między innymi wizerunek jednego z najlepszych polskich scenarzystów komiksowych. Niesamowite wrażenie z lektury uzupełnia galeria gościnnych artów, bo udowadnia, że Szymańska ma grono uznanych fanów wśród innych artystów. 

Rynk w Wielkowm Dworze, pada deszcz. Osoba w kapturze trzyma gazetę i woła "Czytajcie! Czytajcie!"

W dzisiejszych czasach niezwykle ważne jest ustawiczne dostarczanie wrażeń. Regularne tempo publikacji to jedno, a drugie to dostarczanie odpowiednich rewelacji fabularnych. W obie te rzeczy doskonale umie grać Aga „TUTU” Szymańska, która idealnie łączy ciężkie dylematy moralne, elementy fantasy i gotyku ze szczyptą smacznie podanego humoru sytuacyjnego. Trzeci tom Cieni lasu to również przykład świetnie zaplanowanej opowieści, której kolejne karty Szymańska potrafi rozdawać z niezwykłą precyzją i błyskotliwością. Jeśli lubicie opowieści z dreszczykiem, o unikalnym klimacie i sprawnie napisanym lore, sięgnijcie po tę pozycję. Oj, przepraszam, miałem na myśli to, że jest to cudownie napisana seria, którą każdy szanujący się fan komiksów powinien mieć na swojej półce. Do sklepów marsz! 

Komiksowy kadr przedstawiający kobietę w lesie, rozmawiającą z postacią związaną sznurami. W tle drzewa i stonowane kolory.

TECHNIKALIA:

Cena det.: 59,00 zł

Data wydania: 3 czerwca 2026 roku

Scenarzysta: Aga „TUTU” Szymańska 

Illustrator: Aga „TUTU” Szymańska 

Wydawca: Best Comics 

Format: 16.5 x 23.5 cm 

Liczba stron: 208

Oprawa: miękka

Druk: czarno-biały

EAN: 9788396782892

Opublikowane przez Mikołaj

Komiksoholik z ADHD 🙃

Dodaj komentarz