Jack z Baśni to spin off serii Baśnie, opowiadającej o losach Baśniowców (postaci z bajek i baśni), żyjących wśród współczesnych ludzi. Solowe przygody Jacka (postać znana między innymi z bajki Jaś i Magiczna Fasola) rozpoczynają się po wygnaniu go z Baśniogrodu (stolica bajkowych postaci w Nowym Jorku) w szóstym zbiorczym tomie Baśni. Podczas wojaży po Ameryce trafia on do osady Złote Gałęzie, przetrzymującej Baśniowców wbrew ich woli.
W Złotych Gałęziach Jack poznaje nowych towarzyszy, którzy pomagają mu wydostać się osady w pierwszym tomie serii Jack z Baśni. Opuszczają oni to feralne miejsce, zaczynając wędrówkę, której celem jest odnalezienie przeogromnego skarbu. Ma on zapewnić uciekinierom skupionym wokół Jacka dostatnie życie, z dala od sił Pana Korekty (zarządca Złotych Gałęzi), szukającego ich po ucieczce. Oprócz głównego wątku czytelnik dostaje możliwość przeczytania kilku innych historii, przybliżających przeszłość Jacka i jego towarzyszy.
Drugi zbiór przygód Jacka Hornera to dokładnie to samo, co można przeczytać w pierwszym. Większość opowieści skupia się na Jacku, który jest postacią niezwykle egocentryczną, zapatrzoną w siebie, bezpośrednią, z niezwykle dużą dozą szczęścia. Pozwala mu ono wydostać się ze wszystkich kłopotów, w które wpada niezwykle często. Dzięki licznym przygodom Jacka czytelnik ma okazję poznać kolejne aspekty mitologii Baśniowców, które rozrastają się z rozdziału na rozdział wraz z podróżą Jacka. Szkoda, że seria ta nie była wydawana w Polsce równorzędnie z pierwotną serią Baśnie. Fani komiksu mieliby podanych znacznie więcej informacji na temat świata wykreowanego przez Billa Willinghama. Za najmocniejszy punkt drugiego zbioru przygód Hornera uznaję historię o tytule 1883, opowiadającą o jednym ze wcieleń tytułowego bohatera o tożsamości “Uśmiechnięty Jack”. Występuje w niej gościnnie Wilk Bigby, a opowieść tłumaczy odwieczną antypatię obu wymienionych postaci. Najmniej przypadł mi do gustu rozdział Gary w państwie duńskim. Jest on wariacją na temat Hamleta, lecz w tak chaotycznym wydaniu, iż nie jest ona ani zabawna, ani dramatyczna.
Do dobrze znanych rysowników z poprzedniego tomu (Andrew Pepoy, Steve Leialoha) dołączył Russell Braun, którego styl doskonale wplótł się w ten używany przez stałych artystów serii. Wszyscy ilustratorzy stawiają realistyczne kreski, oddające ludzką anatomię i mimikę. Cały czas antropomorfizacja kolejnych postaci z bajek wypada interesująco, nowe projekty są fascynujące, ma się wrażenie o możliwości ich zaistnienia w świecie realnym. Miejsca, w których odbywają się wydarzenia, są mocno zróżnicowane, zapewniając atrakcyjna zawartość. Miejsca akcji zmieniają się zgodnie z poszczególnymi opowieściami, ukazują ludzie, jak i bajkowe realia, w których Jack z ekipą akurat przebywa.
Przy kolejnym, opasłych tomie Jacka z Baśni można już mieć dość tego bohatera i jego ewidentnie irytującego charakteru. Coś, co było doskonałym elementem głównej serii Baśnie, niekoniecznie sprawdza się w osobnej i tak już długiej serii. Można śmiało stwierdzić, iż najlepsze, co dostajemy w tym tomie, to wszelkie poboczne wątki i drugoplanowe postaci, które posiadają bardziej rozbudowane charaktery oraz intrygi. Wszystko to składa się na świetne elementy rozbudowujące świat Baśni, oferujący co rusz świeże koncepty miejsc i bohaterów je zamieszkujących. Co ważne, lektura niniejszego tomu pozwala lepiej zrozumieć fabułę 13 tomu Baśnie pod tytułem Wielki baśniowy crossover, podczas którego lektury, wielu mogło czuć się zagubionymi. Gorąco zalecam Wam odświeżenie go lub zapoznanie się z nim, przed kontynuacją solowych przygód Jacka w ostatnich trzecim tomie.
TECHNIKALIA:
Scenarzysta: Bill Willingham, Lilah Sturges
Ilustrator: Russell Braun, Andrew Pepoy, Steve Leialoha
Tłumacz: Jacek Drewnowski
Typ oprawy: miękka
Wydawca: Egmont
EAN: 9788328165007
Liczba stron: 416
Wymiary: 17.0×26.0cm
Data premiery: 27 września 2023 roku.
Dziękuję Wydawnictwu Story House Egmont za udostępnienie komiksu do recenzji. Jego przekazanie nie miało wpływu na moją opinię.