Porcelana. Tom 2: Kostna biel

Porcelana. Tom 2

Kostna biel to kontynuacja losów głównej bohaterki poprzedniego tomu, która dorosła i jest panią porcelanowej posiadłości. Trzeba przyznać, że ciąg dalszy historii w niczym nie ustępuje pierwszej części. Może za wyjątkiem napięcia, które budowane jest znacznie mniej dramatycznie.

Dwa pierwsze rozdziały to w zasadzie romans – Lady spotyka na swej drodze szarmanckiego i niezwykle upartego kapitana armii, który robi wszystko, by skraść jej serce. W tle majaczy postać pani generał usiłującej nakłonić Lady do zasilenia frontu porcelanowymi wojownikami. Żyjąca w odosobnieniu, otaczająca grubym murem tak swoje włości, jak i serce Lady nie zamierza jednak wyrazić na to zgody.

Bohaterkami komiksu są zatem postaci kobiece; męskiej charyzmy jest tu co kot napłakał. To kobiety są władcze, wiodą prym, walczą i rządzą. Wątek miłości i zaufania ma jednak smutne zakończenie, choć z życiowego punktu widzenia – nieco oklepane (takich panów znamy na pęczki).

Główna bohaterka wprowadziła mnóstwo innowacji do procesu wytwarzania Porcelanów. W przeciwieństwie do ukazanego w pierwszej części świata, w którym Porcelanowie byli jedynie mechanicznymi tworami, tu zyskują własne życie. Co prawda są bezgranicznie oddani i posłuszni swej stworzycielce, jednak nie można odmówić im myślenia.

Rozbudowany został również wątek alchemii. Główna bohaterka używa magicznego medalionu, a kiedy ten zostaje jej odebrany, rysuje runy na własnym ciele. Zakończenie mocno zaskakuje, a zachowanie Lady jest kalką sposobu bycia konstruktora z pierwszej części.

Historia o silnych kobietach, o władzy, zaufaniu i miłości, a także macierzyństwie. Mniej tu horroru, więcej dramatu i walki, choć w świetnym wydaniu.

Jeśli chodzi o stronę graficzną, znajdujemy tu kontynuację rysunku z pierwszego tomu (nie będę się powtarzać, zainteresowanych odsyłam do recenzji Porcelana. Tom 1: Dziewczynka). Miękka kreska, stonowana kolorystyka, dbałość o szczegóły i swoista lekkość sprawiają, że komiks jest naprawdę bardzo przyjemny w odbiorze.

Również w przypadku części drugiej na końcu zawarto szkice i koncepcje rysownika. Okazuje się przy tym, że autorzy troszkę zażartowali z czytelnika i w całym tomie zaszyfrowali wiadomości, do których klucz zamieszczono właśnie na końcu (alfabet runiczny, str.125).

Konstrukcja scenariusza świetnie przedstawia mechanizmy i skutki fobii społecznej. Zamknięcie się bohaterki za porcelanowymi wrotami przed światem tak naprawdę niczego nie zmienia, gdyż ten świat przychodzi tam po nią. A jak skończy się cała historia? Tego dowiemy się z trzeciego tomu serii, o którym już wkrótce.

Technikalia:

  • Tytuł: Porcelana tom 2: Kostna biel
  • Scenariusz: Benjamin Read
  • Rysunki: Chris Wildgoose
  • Tłumaczenie: Paulina Braiter
  • Wydawca: Non Stop Comics
  • Data wydania: 28.10.2020r.
  • ISBN: 978-83-66512-32-0
  • Oprawa: twarda
  • Ilość stron: 128
  • Format: 215x280mm

Opublikowane przez Czarymary

Fotografia, książki, komiksy, magia. buycoffee.to/Czarymary

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: